هرمزگان((بندرلنگه100%))

آقا دانیال

سلام
امیدوارم که خوب باشید .....

نميدانم آسمان چگونه است و زمين چه سان که در هر چه مينگرم تو را ميبينم، نميدانم به چه مي انديشم که روز هست خود را از ياد برده ام ، تنها چيزي که ميدانم اين است که هر چه دورتر ميروي يادت نزديک تر ميآيد و هر چه کمتر تو را ميبينم نقشت بيشتر در دلم مينشيند!


منتظرتون هستم .
شاد و پیروز باشید

س: دخترى كه به سن تكليف رسيده ولى به علت ضعف جسمانى توانائى روزه گرفتن ندارد، و بعد از ماه مبارك رمضان هم نمى‏تواند قضاى آن را بجا آورد تا اينكه ماه رمضان سال بعد فرا مى‏رسد، چه حكمى دارد؟
ج: ناتوانى از گرفتن روزه و قضاى آن به مجرد ضعف و عدم قدرت موجب سقوط قضاى روزه نمى‏شود، بلكه قضاى روزه ‏هاى ماه رمضان كه از او فوت شده، بر وى واجب است.

س: دخترانى كه تازه به سن تكليف رسيده‏ اند و روزه گرفتن بر آنها مقدارى مشكل است، چه حكمى دارند؟ آيا سن بلوغ شرعى دختران اكمال نه سال قمرى است؟
ج: بنا بر نظر مشهور، بلوغ شرعى دختران همان تكميل نه سال قمرى است كه در اين هنگام روزه بر آنها واجب است و ترك آن به مجرد بعضى از عذرها جايز نيست، ولى اگر روزه گرفتن به آنها در بين روز آسيب برساند و يا موجب مشقت آنها شود، افطار براى آنها جايز است.

س: من زمان دقيق رسيدن به سن تكليف خود را نمى‏دانم، از جناب عالى خواهشمندم بيان فرمائيد كه از چه زمانى قضاى نماز و روزه بر من واجب است؟ و آيا كفاره روزه بر من واجب است يا به علت جهل به مسئله قضاى آن كفايت مى‏كند؟
ج: فقط قضاى آن مقدار از نمازها و روزه‏ ها كه يقين به فوت آن بعد از رسيدن به سن قطعى تكليف شرعى داريد، بر شما واجب است، و در مورد روزه اگر بعد از رسيدن قطعى به سن تكليف عمدا افطار كرده باشيد، علاوه برقضا كفاره هم واجب است.

س: اگر دختر نه ساله‏اى كه روزه بر او واجب شده، به دليل دشوارى، روزه‏ اش را افطار نمايد، آيا قضا بر او واجب است يا خير؟
ج: قضاى روزه‏ هائى كه از ماه رمضان افطار كرده بر او واجب است.

س: اگر فردى بخاطر عذرى قوى، پنجاه درصد احتمال دهد كه روزه بر او واجب نيست و به همين دليل روزه نگيرد، ولى بعدا معلوم شود كه روزه بر او واجب بوده، از جهت قضا و كفاره چه حكمى دارد؟
ج: اگر افطار عمدى روزه ماه مبارك رمضان به مجرد احتمال عدم وجوب روزه بر وى باشد، در فرض سؤال بر او علاوه بر قضا كفاره هم واجب است. بله، اگر افطار به علت ترس از ضرر باشد و ترس هم منشأ عقلائى داشته باشد، كفاره واجب نيست ولى قضا بر او واجب است.

س: شخصى مشغول انجام خدمت سربازى است و به علت مسافرت و حضور در محل خدمت، نمى‏تواند روزه ماه رمضان سال گذشته را بگيرد، و هنگام حلول ماه رمضان امسال نيز در محل خدمت است و احتمال دارد كه باز هم نتواند روزه بگيرد، آيا اگر پس از پايان دوره خدمت سربازى بخواهد روزه اين دو ماه را قضا نمايد، كفاره هم بر او واجب است يا خير؟
ج: كسى كه بر اثر عذر مسافرت، روزه ماه رمضان از او فوت شده و آن عذر تا ماه رمضان سال آينده استمرار داشته، فقط قضاى آن بر او واجب است و كفاره تأخير واجب نيست.

س: اگر شخصى بخواهد قبل از زوال به محل اقامتش برسد، ولى در راه بخاطر پيشامد حادثه ‏اى نتواند در زمان معين به مقصد برسد، آيا روزه او اشكال دارد؟ و آيا كفاره بر او واجب است يا اينكه بايد فقط قضاى روزه آن روز را بجا آورد؟
ج: روزه اش در سفر صحيح نيست و بر او فقط قضاى روزه آن روزى كه پيش از ظهر به محل اقامتش نرسيده واجب است و كفاره‏اى ندارد.

س: اگر هواپيما در ارتفاع بالا و مسير طولانى در حال پرواز باشد و پرواز حدود دو ساعت و نيم تا سه ساعت طول بكشد، مهماندار و خلبان هواپيما براى حفظ تعادل خود هر بيست دقيقه احتياج به نوشيدن آب دارند، در اين صورت آيا در ماه مبارك رمضان، كفاره و قضاى روزه بر آنها واجب مى‏شود؟
ج: اگر روزه براى آنها ضرر داشته باشد، جايز است با نوشيدن آب افطار نمايند و قضاى آن را بجا آورند و در اين حالت كفاره بر آنها واجب نيست.

س: كسى كه با پوشيدن لباس مخصوص (مانند لباس غواصى) بدون اينكه بدنش خيس شود در آب فرو رود، روزه‏ اش چه حكمى دارد؟
ج: اگر لباس به سر او چسبيده باشد، صحت روزه ‏اش محل اشكال است و بنا بر احتياط وجوبى قضاى آن لازم است.

س: آيا مسافرت عمدى در ماه رمضان به قصد افطار و فرار از روزه گرفتن، جايز است؟
ج: مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد، و در صورت مسافرت ولو اينكه براى فرار از روزه باشد، افطار بر او واجب است.

س: شخصى كه روزه واجب بر عهده ‏اش است و قصد دارد آن را بگيرد ولى بر اثر پيشامدى نتواند روزه بگيرد مثلا بعد از طلوع خورشيد آماده مسافرت شد و به سفر رفت و بعد از ظهر برگشت و در بين راه هم مرتكب هيچيك از مفطرات نشد، ولى وقت نيت روزه واجب از وى فوت شد، و آن روز هم از روزهائى است كه روزه در آن مستحب است، آيا مى‏تواند نيت روزه مستحبى كند يا خير؟
ج: اگر قضاى روزه ماه رمضان بر ذمه ‏اش باشد، نيت روزه مستحبى حتى بعد از فوت وقت نيت روزه واجب، از وى صحيح نيست.

س: من معتاد به سيگار هستم و در ماه مبارك رمضان هر چه تلاش مى‏كنم كه تندخو نباشم نمى‏توانم و همين باعث ناراحتى زياد افراد خانواده‏ ام شده است و خودم هم از وضعيت دشوارم رنج مى‏برم، تكليف من چيست؟
ج: روزه ماه مبارك رمضان بر شما واجب است و جايز نيست در حال روزه سيگار بكشيد، و نبايد بدون دليل با ديگران تند برخورد كنيد.

دوم .از حکومت خدا بیرون برو

سوم .جائی را انتخاب کن تا خدا تو را نبیند

چهارم .وقتی عزرائیل برای گرفتن جان تو آمد او را از خود بران

پنجم . زمانی که مالک دوزخ تورا به سوی دوزخ می برد در آتش مرو

آنگاه هر چه می خواهی گناه کن

                                       از کوچه های خسته ی ما هم عبور کن

کربلا حرم حق است..........

و هیچ کس را تا به بلای کربلا نیازموده اند از دنیا نخواهد برد.

که تو در عرش کبریایی ات نداری

من چون تویی دارم

و تو چون خودی نداری